Skrajna nieporadność życiowa i fobia społeczna - co robić?

[Temper]

Chyba nie będzie zaskoczeniem, jak powiem, że moja matka jest przeciwniczką gier i uważa to za dziecinadę. Za to tureckie seriale to już szczyt ambicji. Za dzieciaka na Pegasusie i Amidze to jeszcze mogłem, ale później na PC za nastolatka już musiałem się kryć. No i wytworzyło mi się jakieś takie połączenie, że mam wyrzuty sumienia, jak w coś próbuję grać albo w ogóle czytać lub oglądać na ten temat. Jakbym teraz zaczął grać w domu, to bym się narażał na uszczypliwości i nawracające smęcenie.

Jestem teraz większość dnia poza domem, więc trudno mi znaleźć czas ponad to, co mam zaplanowane. Może jak się kiedyś wyniosę na swoje. Wtedy będę nadrabiał gry z całych dwudziestu lat.

A tak to zero gier, zero seksu, a najważniejszą przyjemnością i celem w życiu ma być kupno mieszkania. Rodzice nie zrealizowali tego celu, więc teraz przerzucili go na mnie. Jak już się go zdobędzie, to można umierać.

Problem w tym, że dzień ma 24 godziny.
Temper, "Hold Strong" - nie daj się tutaj uwieść ). Patrzę na Twój terminarz, plany i cele - i raczej nie widzę tam miejsca na gry komputerowe.

Nie ma czasu na razie. Chyba że bym na telefonie grał albo jakiegoś Steam Decka kupił.