Skrajna nieporadność życiowa i fobia społeczna - co robić?

[Temper]

czy nie lepiej skupić się najpierw na jednej rzeczy, pewnie karierze w Twoim wypadku?

Powodzenia w każdym razie.

Dziękuję. O ego depilation oczywiście wiem. Myślę, że dorzucenie godziny treningu raz na dwa dni to nie będzie coś mocno obciazajacego.

Podjąłem decyzję, że próbuję z IT. Dostałem się program mentorski i będę miał kogoś, kto mnie przez najbliższy rok będzie odpowiednio kierował, żebym mógł wystartować. Mam 60 dni na zerwanie umowy i pełen zwrot dotychczasowych kosztów, jeśli nie będę zadowolony. Czy będę jednocześnie pracował w Polsce albo w Niemczech, to się jeszcze okaże.

Do głowy przychodzą mi różne opcje, nawet taka, że mógłbym wynająć sobie gdzieś w dużym mieście mieszkanie i przestać za nie płacić, bo prawo jest tak skonstruowane, że na to pozwala, bo właściciel ma ograniczone możliwości. Można kupić kolekcjonerski dowód osobisty i nawet nie mieć umowy na siebie, a na fikcyjne dane. Żyć tak przez rok, czy półtora. Zaoszczędzoną kasę mieć choćby na podnoszenie kwalifikacji. I załóżmy wstawać o 5 rano, od 6 do 22 uczyć się IT, potem gdzieś dorabiać, choćby na głupim to wożeniu żarcia rowerem albo gdzieś w magazynie, żeby finansowo wyjść choćby na zero, a wieczorem wychodzić na miasto i do ludzi. Albo uczyć się kładzenia płytek, elektryki, czy giełdy. :-)

Tyle że tak nie zrobię, bo jestem miękki psychicznie, nie mam cech psychopatycznych, a dużą empatię i chyba nie byłby w stanie zrobić takiego skurwysyństwa właścicielowi mieszkania, bo sam bym siebie wyobrażał w tej sytuacji. Nawet bym nie dał rady sodownie egzekwować praw lokatora i skarżyć właściciela za odłączanie wody czy inne uciążliwości, bo bym wiedział, że to jak jestem tym podłym. Zresztą gdybym użył fałszywych danych z lewego dowodu, to i tak bym nie mógł tego nigdzie zgłaszać. Za dużo stresu, nawet jeśli ostatecznie ja bym na tym dużo skorzystał.
No ale pomysł jest pomysł, więc wypisuje wszystko, co mi do głowy przychodzi.