12-03-2021, 10:01 AM
Tak tylko dodam na koniec, bo wiem - że subzero jest największym fanem Tomakina - i nie chciałbym tutaj być posądzany o inne intencje niż miałem.
Dla jasności:
1) Nie chciałem tutaj nikogo namawiać do NIE szczepienia, jeśli zastanawiasz się, czy powinieneś się szczepić - słuchaj Tomakina, nie mnie. Nie chciałem tutaj "wygrać" dyskusji, tylko przedstawić Swój punkt widzenia - bo na dobrą sprawę od paru miesięcy ciągle słucham wszędzie o tym jaki jestem nieodpowiedzialny i "podły" bo się nie szczepię (To że mnie nazywają idiotą to mnie nie rusza
), więc się nie mogę powstrzymać.
2) Zupełnie szczery też jestem - bo wiem, że w internecie czasem trudno odczytać intencje - mówiąc, że rozumiem, jeśli Tomakinowi nie chcę się odnosić do wszystkiego co piszę. To zabiera czas i energię, nie każdemu się musi chcieć to robić, szczególnie gdy nie ma do tego motywacji.
Dla mnie to bardziej kwestia filozoficzna. To, czy mam rację - czy nie (W kwestii ryzyka dla osoby w moim wieku, w moim stanie zdrowia), jest tak na prawdę nie istotne. Śmierć to nie tragedia - wszyscy umrzemy - tragedia to nie móc żyć tak, jak się chce.
Uważam, że ludzie powinni mieć prawo uprawiać sporty ekstremalne, sporty walki, zażywać narkotyków, pić i palić - i na tej samej zasadzie uważam, że każdy powinien mieć prawo do podjęcia ryzyka przechorowania Covid - i poniesienia konsekwencji (Nie mam na przykład nic przeciwko propozycji, by ludzie nieszczepieni którzy lądują w szpitalu na covid, płacili za własne koszty leczenia - tylko oczywiście chciałbym, żeby ta logika była rozciągnięta na wszystkich - Palaczy przy raku płuc, Otyłych przy chorobach serca, cukrzycy itp. itd. - żeby było to logicznie spójne).
Największa różnica to taka, na ile koszty zewnętrzne mojej decyzji do tego, by się nie szczepić są większe niż koszty zewnętrzne wielu innych zachowań które są społecznie akceptowane (Nawet jeśli nie chwalone), jak palenie, picie, niezdrowe jedzenie, złe wychowywanie dzieci (Lub nie wychowywanie ich w ogóle).
Moim zdaniem nie różni się to znacząco, uważam nawet że ludziom pozwala się robić wiele rzeczy o większym koszcie zewnętrznym (Koszcie dla reszty społeczeństwa) - i nie widziałem nigdzie przekonującego argumentu na to, że jest inaczej.
To też jest kwestia indywidualizmu przeciwko kolektywizmowi.
Czy uważam, że obowiązek szczepień uratował by życie - i zdrowie - ludzi, patrząc na to przez pryzmat populacji? Jak najbardziej, więcej jest osób które są w grupie ryzyka, a szczepić się nie chcą, które dzięki temu uniknęłyby śmierci - niż ludzi których dotknęłoby to negatywnie, czy to przez negatywne skutki poszczepienne (Bardzo rzadkie oczywiście według wszystkich dostępnych danych - ale jednak na kogoś "padnie"), czy powiedzmy skutki psychologiczne takiego przymusu.
Po prostu bardziej cenię jednostkę - bo co można powiedzieć osobie która się nie zaszczepiła i umiera na Covid? Cóż, zagrałeś i przegrałeś - Twój wybór. A co powiedzieć komuś, kto jest inwalidą po zmuszeniu go do szczepienia? Przepraszam? A co mnie Twoje przepraszam obchodzi, Twoja arogancja zabrała mi życie.
Tutaj też przytoczę mój ulubiony cytat z Archipelagu Gułag, ku "pokrzepieniu serc" - i by pokazać, dlaczego dla niektórych jest to tak ważna kwestia
"I tu zrozumiałem, co to jest polska duma - i na czym polegał sekret polskich powstań. Polak, inżynier Jerzy Węgierski (...), odsiadywał ostatni, dziesiąty rok swojej kary. Nawet gdy był kierownikiem robót, nikt nie słyszał od niego ostrego słowa. Był zawsze cichy, uprzejmy, wyrozumiały. A teraz - twarz mu się zmieniła. Z gniewem, pogardą i męką odwrócił oczy od żebraczego orszaku, wyprostował się i krzyknął ze złością, donośnie: - Brygadzisto, mnie proszę na kolację nie budzić. Ja nie pójdę! Wdrapał się na górne nary, odwrócił się do ściany i nie wstał. Myśmy w nocy poszli jeść - a ten nie wstał. Nie dostawał paczek, był zupełnie sam, nigdy nie bywał syty, a nie wstał. Para unosząca się nad gorącą kaszą nie mogła mu przesłonić obrazu bezcielesnej Wolności. Gdybyśmy wszyscy byli tak dumni i nieustępliwi - to jaki tyran by się ostał?""
Dla jasności:
1) Nie chciałem tutaj nikogo namawiać do NIE szczepienia, jeśli zastanawiasz się, czy powinieneś się szczepić - słuchaj Tomakina, nie mnie. Nie chciałem tutaj "wygrać" dyskusji, tylko przedstawić Swój punkt widzenia - bo na dobrą sprawę od paru miesięcy ciągle słucham wszędzie o tym jaki jestem nieodpowiedzialny i "podły" bo się nie szczepię (To że mnie nazywają idiotą to mnie nie rusza
), więc się nie mogę powstrzymać.2) Zupełnie szczery też jestem - bo wiem, że w internecie czasem trudno odczytać intencje - mówiąc, że rozumiem, jeśli Tomakinowi nie chcę się odnosić do wszystkiego co piszę. To zabiera czas i energię, nie każdemu się musi chcieć to robić, szczególnie gdy nie ma do tego motywacji.
Dla mnie to bardziej kwestia filozoficzna. To, czy mam rację - czy nie (W kwestii ryzyka dla osoby w moim wieku, w moim stanie zdrowia), jest tak na prawdę nie istotne. Śmierć to nie tragedia - wszyscy umrzemy - tragedia to nie móc żyć tak, jak się chce.
Uważam, że ludzie powinni mieć prawo uprawiać sporty ekstremalne, sporty walki, zażywać narkotyków, pić i palić - i na tej samej zasadzie uważam, że każdy powinien mieć prawo do podjęcia ryzyka przechorowania Covid - i poniesienia konsekwencji (Nie mam na przykład nic przeciwko propozycji, by ludzie nieszczepieni którzy lądują w szpitalu na covid, płacili za własne koszty leczenia - tylko oczywiście chciałbym, żeby ta logika była rozciągnięta na wszystkich - Palaczy przy raku płuc, Otyłych przy chorobach serca, cukrzycy itp. itd. - żeby było to logicznie spójne).
Największa różnica to taka, na ile koszty zewnętrzne mojej decyzji do tego, by się nie szczepić są większe niż koszty zewnętrzne wielu innych zachowań które są społecznie akceptowane (Nawet jeśli nie chwalone), jak palenie, picie, niezdrowe jedzenie, złe wychowywanie dzieci (Lub nie wychowywanie ich w ogóle).
Moim zdaniem nie różni się to znacząco, uważam nawet że ludziom pozwala się robić wiele rzeczy o większym koszcie zewnętrznym (Koszcie dla reszty społeczeństwa) - i nie widziałem nigdzie przekonującego argumentu na to, że jest inaczej.
To też jest kwestia indywidualizmu przeciwko kolektywizmowi.
Czy uważam, że obowiązek szczepień uratował by życie - i zdrowie - ludzi, patrząc na to przez pryzmat populacji? Jak najbardziej, więcej jest osób które są w grupie ryzyka, a szczepić się nie chcą, które dzięki temu uniknęłyby śmierci - niż ludzi których dotknęłoby to negatywnie, czy to przez negatywne skutki poszczepienne (Bardzo rzadkie oczywiście według wszystkich dostępnych danych - ale jednak na kogoś "padnie"), czy powiedzmy skutki psychologiczne takiego przymusu.
Po prostu bardziej cenię jednostkę - bo co można powiedzieć osobie która się nie zaszczepiła i umiera na Covid? Cóż, zagrałeś i przegrałeś - Twój wybór. A co powiedzieć komuś, kto jest inwalidą po zmuszeniu go do szczepienia? Przepraszam? A co mnie Twoje przepraszam obchodzi, Twoja arogancja zabrała mi życie.
Tutaj też przytoczę mój ulubiony cytat z Archipelagu Gułag, ku "pokrzepieniu serc" - i by pokazać, dlaczego dla niektórych jest to tak ważna kwestia
"I tu zrozumiałem, co to jest polska duma - i na czym polegał sekret polskich powstań. Polak, inżynier Jerzy Węgierski (...), odsiadywał ostatni, dziesiąty rok swojej kary. Nawet gdy był kierownikiem robót, nikt nie słyszał od niego ostrego słowa. Był zawsze cichy, uprzejmy, wyrozumiały. A teraz - twarz mu się zmieniła. Z gniewem, pogardą i męką odwrócił oczy od żebraczego orszaku, wyprostował się i krzyknął ze złością, donośnie: - Brygadzisto, mnie proszę na kolację nie budzić. Ja nie pójdę! Wdrapał się na górne nary, odwrócił się do ściany i nie wstał. Myśmy w nocy poszli jeść - a ten nie wstał. Nie dostawał paczek, był zupełnie sam, nigdy nie bywał syty, a nie wstał. Para unosząca się nad gorącą kaszą nie mogła mu przesłonić obrazu bezcielesnej Wolności. Gdybyśmy wszyscy byli tak dumni i nieustępliwi - to jaki tyran by się ostał?""