tomakin napisał(a):Ja czytam (zazwyczaj słucham) rzeczy, które po prostu... sprawiają mi przyjemność. Dlatego już kilka razy odsłuchałem cykl o żelaznym druidzie, straszna popelina, ale no... fajnie się słucha, dobry lektor. Z rzeczy, których nie ma wśród nagrodzonych (bo nagradza się tylko natywnie anglojęzyczne), jest cykl patroli Łukanienki, to już jest dobre, nie tylko fajne.
Chętnie rzucę na to okiem i uchem.
Wracając jeszcze do dyskusji o tym, czy lepiej oglądać/czytać/słuchać losowo, czy skupiać się na najlepszych dziełąch, to IMHO technologia i cyfryzacja zmieniły sposób poznawania kultury (muzyki, filmów, książek).
Kiedyś media były ogólne, w telewizji czy prasie trafiało się na wszystko. Dzięki temu na przykład fani metalu doskonale wiedzieli, czym jest pop czy tam rap (od Madonny po Michaela Jacksona), a z kolei fani popu słyszeli o KISS czy Alice Cooperze, nawet jeśli tego na co dzień nie słuchali. Dziś mamy algorytmy i pełna personalizację, co tworzy szczelne bańki. Słuchacz jednego gatunku może znać setki niszowych wykonawców ze swojej szufladki, ale kompletnie nie rejestrować istnienia wielkich marek spoza niej, bo algorytm nigdy mu ich nie podsunie.
Podejście z bazowaniem na ocenach i nagrodach to świetny mechanizm obronny w czasach nadmiaru treści. Oszczędza czas, odrzuca szum i maksymalizuje szansę, że trafimy na coś obiektywnie dopracowanego. Nie da się przerobić i tak wszystkiego.
A podejście losowe pozwala z kolei na przypadkowe odkrycia. Kiedyś włączając telewizor lub radio bez filtrów narażaliśmy się na słabe rzeczy, ale też dawaliśmy sobie szansę na zachwyt czymś, czego algorytm by nam nigdy nie podpowiedział, bo nie pasowało do naszych dotychczasowych nawyków.
Dzisiejszy wybór „tylko tego, co wysoko oceniane” to skutek tego, że przy braku odgórnych, ogólnych mediów i przy zalewie treści musimy sami se nakładać filtry. Z jednej strony chroni nas to przed gniotami, ale z drugiej nieco zamyka w strefie komfortu i odbiera frajdę z przypadkowego odkrywania czegoś spoza naszej bańki.
neko1witek napisał(a):Ja mam telewizję za 10 euro miesięcznie, zawiera wszystkie możliwe kanały telewizyjne na żywo, oraz wszystkie typu netflix, canal+, HBO itd. Plus kilkadziesiąt tysięcy filmów na zawołanie, plus możesz sobie na życie prosić filmy, których nie ma.
Są te różne Trexy i inne IPTV, rzeczywiście za niewielkie pieniądze masa kanałów i wszelakich VOD, ale jak mam za duży wybór, to ostatecznie nic nie obejrzę, bo mi się nie chce podejmować decyzji. Skupiam na się na poleceniach od ludzi, których znam oraz z czasopism i audycji radiowych. A i tak sporo rzeczy czeka. Ktoś mi polecił anime Neon Genesis Evangelion, ale to ponoć mocno depresyjne, więc raczej nie na wakacje.
neko1witek napisał(a):Teraz po prostu oglądam filmy 3 x dziennie po pół godziny i wieczorem jeszcze z godzinę, czyli w sumie około dwóch i pół godziny.
Dzielisz sobie film na części i oglądasz z przerwami?