Obłączki

[subzero]

Dzięki za doprecyzowanie - to zmienia ocenę.

Jeśli miało być "nie identyczne, tylko w miarę zbliżone jeśli już istnieje mechanizm pasywny" - to tak, rozumiem.

I tu jest właśnie problem ilościowy, nie jakościowy.

Sam fakt że jakaś cząsteczka *może* dyfundować biernie, nie oznacza że efekt będzie zbliżony w ustach i w jelicie. Bo szybkość dyfuzji biernej to:

ilość / czas = D * K * A * gradient / h

* **D** - współczynnik dyfuzji - dla tego samego jonu podobny
* **K** - podział tłuszcz/woda - dla Cu2+ bardzo niski w obu miejscach, bo jon hydrofilny
* **A - powierzchnia** - 200 cm2 w ustach vs ~200 m2 w jelicie. Różnica 10 000 razy
* **h - grubość** - 130-190 µm pod językiem, 500-800 µm na policzku, vs 20-30 µm jednowarstwowego enterocytu
* **czas kontaktu** - <5 min w ustach bo zmywa ślina, vs 3-5 godzin w jelicie cienkim
* **gradient** - w ustach rozcieńczasz 1 ml śliny, w jelicie masz setki ml treści i ciągły dowóz krwi który utrzymuje gradient

Czyli nawet gdybyśmy założyli że w obu miejscach działa dokładnie ten sam mechanizm czysto bierny, to przez różnicę A * czas / h efekt w jelicie byłby 2-3 rzędy wielkości większy. Dlatego nitrogliceryna 0,3 mg działa podjęzykowo - bo jest malutka, bardzo lipofilna i silna. A miedź w dawce 3-10 mg jako jon nie.

I druga sprawa specyficzna dla miedzi: w jelicie mechanizm bierny praktycznie nie istnieje. Główny szlak to redukcja Cu2+ -> Cu+ i wciągnięcie przez CTR1 i wyrzut przez ATP7A. Dlatego w pracy którą wysłałeś po 10 mg doustnie u zdrowych nie było żadnego piku w osoczu - gdyby był istotny mechanizm bierny, pik by był.

Ten opisany przypadek z glicynianem podjęzykowo jest ciekawy właśnie dlatego, że glicynian to chelat - bardziej lipofilny niż siarczan. Autorzy sami piszą że nigdy wcześniej nie udokumentowano wchłaniania miedzi przez błonę śluzową jamy ustnej i trzeba badać mechanizm. To sugeruje że może nie chodzić o zwykłą dyfuzję bierną jonu, tylko o coś specyficznego dla tej formy i tego żelu trzymanego długo w ustach.

Czyli: tak, jeśli mechanizm bierny istnieje, to działa w obu miejscach - ale "podobny efekt" nie wynika z samego istnienia mechanizmu. Dla miedzi efekt w obu miejscach jest bliski zeru w skali ostrej, a w skali przewlekłej jelito wygrywa przez powierzchnię i transportery.