Zapodaj coś o czym myślisz

[Temper]

Gdy piszę o swoich problemach, robię to anonimowo, a celem jest szukanie pomocy. Pod swoim nazwiskiem i wśród znanych osobiście ludzi bym tego nie robił, bo to zwykle kończy się przyklejeniem stosownej łatki i rozniesieniem informacji dalej na zasadzie "powiem ci coś, tylko nie mów nikomu". Nie opowiadam o moich problemach lękowych, o środkach, jakie przyjmuję, o moich chorobach, o sytuacji finansowej i zawodowej, o jakichś specyficznych rzeczach, które mogą wskazywać na moje odchylenie od normy w negatywną stronę. Mówię, że wszystko u mnie dobrze, jestem zdrowy, nie jest lekko, jak u każdego, ale radzę sobie. Często lepiej jest zadać pytanie anonimowo w siei lub pod fałszywym nazwiskiem, niż szukać wsparcia w otoczeniu.

Będąc ostatnio u matki słyszałem, jak na głośnomówiącym rozmawiała z młodszą znajomą, która opowiadała o swoim związku. O tym, że się popłakał, bo nie zdał egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, że jest miękki i wrażliwy, że ma problemy ze wzwodem i jest maminsynkiem na zawołanie, oraz że jej brat próbował popełnić samobójstwo przez problemy rodzinne i finansowe, przez co trafił do szpitala psychiatrycznego. Znajoma mi kiedyś też opowiadała o dość intymnym problemie jej partnera zaznaczając, żebym tego nie powtarzał, bo tylko mi o tym mówi. Potem tę samą informację, która miała być tylko dla mnie, usłyszałem od innego znajomego.

To też pokazuje, że nawet w najbliższym otoczeniu trzeba uważać, co się mówi. Sam bym nie chciał, żeby o moich prywatnych sprawach wiedzieli inni ludzie, tym bardziej w sytuacji, gdy nawet nie wiem, że oni wiedzą.