https://zdrowiej.vegie.pl/ Tue, 05 May 2026 08:45:14 +0000 MyBB https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=295 Thu, 06 Apr 2023 05:13:28 +0200 tomakin]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=295
Mam taką nietypową prośbę. Czy macie jakieś pomysły na ćwiczenia, które mogą poprawić umiejętności społeczne, a które można wykonywać samemu w domu?

Tak, wiem, najważniejsze jest rozmawianie z ludźmi, ale chyba wszyscy znamy osoby, które rozmawiają przez całe życie i dalej robią odrzucające wrażenie. Najwięksi przywódcy, dla których umiejętność zjednywania sobie innych jest najważniejsza, poświęcali czasem długie godziny każdego dnia na to, by robić to lepiej. Ćwiczyli przed lustrem mimikę, uczyli się prawidłowej wymowy, studiowali mowę ciała.

Można to porównać do nauki gry na pianinie, oczywiście najważniejsze jest granie utworów dla znajomych czy dawanie koncertów, ale nikt jeszcze nie nauczył się grać w ten sposób. Najpierw trzeba spędzić setki, czasem tysiące godzin robiąc nudne ćwiczenia.

Ludzie uczą się umiejętności społecznych niejako przez nasiąknięcie nimi z otoczenia, ale są jednostki, które mają z tym problem, czy to z powodu wchłonięcia w dzieciństwie toksycznych wzorców, czy poprzez wrodzone problemy, typu zaburzenia ze spektrum autyzmu. Znowu porównując do pianina, jeśli ćwiczysz coś z błędami, będziesz coraz lepszy w robieniu błędów, czyli będziesz coraz gorszym pianistą.

Planuję przetłumaczyć na angielski moją stronę internetową, poświęconą wychodzeniu z samotności, brakuje tam tego rozdziału.

Macie jakieś pomysły? Nie "idź do ludzi i rozmawiaj", bo osoby, do których skierowana jest ta strona, zazwyczaj po prostu nie wiedzą, jak to robić, dla nich bezcenne byłyby ćwiczenia, które mogą spokojnie wykonać samemu. Kilka pomysłów, które mam, wymagają oczywiście dopracowania, ale chodzi mi o pokazanie schematu:

- ćwiczenie mimiki przed kamerą. Nie przed lustrem, bo w lustrze często siebie nie widzimy, ale właśnie przed kamerą.
- nagrywanie swojego głosu przez mikrofon i praca nad tonem
- wyszukiwanie pozytywnych cech osób z na przykład filmów na youtube i układanie w głowie komplementów, które można na podstawie tych cech powiedzieć, tak, żeby nie było to nachalne]]>
Mam taką nietypową prośbę. Czy macie jakieś pomysły na ćwiczenia, które mogą poprawić umiejętności społeczne, a które można wykonywać samemu w domu?

Tak, wiem, najważniejsze jest rozmawianie z ludźmi, ale chyba wszyscy znamy osoby, które rozmawiają przez całe życie i dalej robią odrzucające wrażenie. Najwięksi przywódcy, dla których umiejętność zjednywania sobie innych jest najważniejsza, poświęcali czasem długie godziny każdego dnia na to, by robić to lepiej. Ćwiczyli przed lustrem mimikę, uczyli się prawidłowej wymowy, studiowali mowę ciała.

Można to porównać do nauki gry na pianinie, oczywiście najważniejsze jest granie utworów dla znajomych czy dawanie koncertów, ale nikt jeszcze nie nauczył się grać w ten sposób. Najpierw trzeba spędzić setki, czasem tysiące godzin robiąc nudne ćwiczenia.

Ludzie uczą się umiejętności społecznych niejako przez nasiąknięcie nimi z otoczenia, ale są jednostki, które mają z tym problem, czy to z powodu wchłonięcia w dzieciństwie toksycznych wzorców, czy poprzez wrodzone problemy, typu zaburzenia ze spektrum autyzmu. Znowu porównując do pianina, jeśli ćwiczysz coś z błędami, będziesz coraz lepszy w robieniu błędów, czyli będziesz coraz gorszym pianistą.

Planuję przetłumaczyć na angielski moją stronę internetową, poświęconą wychodzeniu z samotności, brakuje tam tego rozdziału.

Macie jakieś pomysły? Nie "idź do ludzi i rozmawiaj", bo osoby, do których skierowana jest ta strona, zazwyczaj po prostu nie wiedzą, jak to robić, dla nich bezcenne byłyby ćwiczenia, które mogą spokojnie wykonać samemu. Kilka pomysłów, które mam, wymagają oczywiście dopracowania, ale chodzi mi o pokazanie schematu:

- ćwiczenie mimiki przed kamerą. Nie przed lustrem, bo w lustrze często siebie nie widzimy, ale właśnie przed kamerą.
- nagrywanie swojego głosu przez mikrofon i praca nad tonem
- wyszukiwanie pozytywnych cech osób z na przykład filmów na youtube i układanie w głowie komplementów, które można na podstawie tych cech powiedzieć, tak, żeby nie było to nachalne]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=293 Wed, 08 Mar 2023 01:26:41 +0100 Temper]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=293
Jestem na skraju emocjonalnego wyczerpania. Mam 37 lat, silna fobia społeczna, chaos w głowie, nieumiejętność podejmowania decyzji, od wielu lat bezrobotny mimo ukończenia dobrych studiów, brak partnerki od zawsze, prawiczek. Uzależniony emocjonalnie od matki, a matka ode mnie, bo poza mną nie ma nikogo. Jestem po próbie samobójczej kilkanaście miesięcy temu, choć tak naprawdę nie chciałem wcale tego robić.

Po studiach byłem na kilku rozmowach o pracę, ale to było tak stresujące, że na jednej zemdlałem, a na drugiej zwymiotowałem przed rekruterem. Od tego czasu tak panicznie boję się, że to się może powtórzyć, że nie byłem w stanie pójść już więcej. Zarabiam jeżdżąc co roku na parę miesięcy na zbiory do Niemiec. Boję się odebrać telefon, przez co już straciłem kilka ciekawych rozmów o pracę. Boję się dzwonić.

Gdy wyjeżdżam do Niemiec, matka płacze, panikuje, potem dziwni kilka razy dziennie, muszę się spowiadać z całego dnia. W domu wszystko za mnie robi I nie dopuszcza do niczego, traktuje jak dziecko. Nienawidzę tego ale też jest mi z tym wygodnie, nie ukrywam. Przymusza mnie do jedzenia, przez co już parę razy robiłem się tłusty, więc poryjoku co parę miesięcy zszywam DNP albo clenbuterol, żeby schudnąć. 

Parę razy próbowałem się wyrwać, wyprowadzałem się do Warszawy czy Poznania, ale nie potrafiłem szukać pracy, a jak nawet odebrałem telefon, to na spotkanie rekrutscyjnie nie szedłem, a potem z żalu wyrywałem sob8e włosy z głowy.

Dziewczyny brak, umiejętności społeczne na dnie, do tego od około 25 roku życia brak erekcji, mimo to uzależnienie od porno i komputera. 

Znam I szanuję blogi tomakina, szczególnie ten o wychodzeniu z przegrywu. Boję się, że dla mnie jest już za późno. Mam odłożone ponad 50 tys zł, mógłbym sie wyprowadzić znów do Warszawy, ale obawiam się, że swojej psychiki nie zmienię i będzie jak zawsze. Poczucie winy po opuszczeni matki i objawy psychosomatyczne związane ze stresem mnie wykończą. Matka mówi, że mam siedzieć u niej i so ie powoli odkładać, to kiedyś kupię mieszkanie, ale to nie jest życie, a wegetacja w cierpieniu. Wstd mnie wynajmować pokój w tym wieku, a mieszkanie jest drogie. Musiałbym wszystkiego nauczyć się sam, prania, gotowania, umiejętności społecznych. Prace jeśli bym dostał, to też w magazynie, bo ze studiów nic już nie pamiętam, więc nic bym nie odłożył. 

Chciałbym zacząć uczyć się pożądanie angielskiego, kupić samochód (zdałem prawko dopiero w wieku 33 lat, ale od egzaminu nie jeżdżę, bo jlmnie to przeraża), zacząć jakąś karierę zawodową, najlepiej w IT, do tego sport, siłownia. Pamiętam jednak o "ego depletion" I boję się, że nie dam rady. Do tego to wszystko kosztuje i z czego ja to opłacę? Próbowałem rozpoczynać różne kursy, ale nigdy ich nie dokończyłem. Mam taki chaos w głowie, że nie potrafię się uczyć ani nic zapamiętać. Może to ADHD. Nawet teraz w październiku zacząłem studia IT całkowicie zdalnie, ale nie daje rady się uczyć. Podjęcie decyzji o tym, co dalej, jest dla mnie szalenie stresujące, nie mogę się pozbyć ciągłego napięcia. Oczywscie mógłbym jeździć dalej co roku do Niemiec, ale to nie jest życie. Za 10 lat będę totalnym wrakiem. Jeśli chce coś zmienić, muszę tu zostać I próbować. 

Nie wiem, czy terapia cokolwiek da, mam sceptyczne do tego podejście, ale jeśli nic nie zrobię, to lada moment będzie za późno na jakakolwiek zmianę w życiu, na zdobycie kasy, mieszkania, założenie rodziny. Wtedy będę żył tylko dla matki, a potem nie wiem, czy czasem stan psychiczny nie popchnie mnie do kolejnej próby samobójczej.]]>
Jestem na skraju emocjonalnego wyczerpania. Mam 37 lat, silna fobia społeczna, chaos w głowie, nieumiejętność podejmowania decyzji, od wielu lat bezrobotny mimo ukończenia dobrych studiów, brak partnerki od zawsze, prawiczek. Uzależniony emocjonalnie od matki, a matka ode mnie, bo poza mną nie ma nikogo. Jestem po próbie samobójczej kilkanaście miesięcy temu, choć tak naprawdę nie chciałem wcale tego robić.

Po studiach byłem na kilku rozmowach o pracę, ale to było tak stresujące, że na jednej zemdlałem, a na drugiej zwymiotowałem przed rekruterem. Od tego czasu tak panicznie boję się, że to się może powtórzyć, że nie byłem w stanie pójść już więcej. Zarabiam jeżdżąc co roku na parę miesięcy na zbiory do Niemiec. Boję się odebrać telefon, przez co już straciłem kilka ciekawych rozmów o pracę. Boję się dzwonić.

Gdy wyjeżdżam do Niemiec, matka płacze, panikuje, potem dziwni kilka razy dziennie, muszę się spowiadać z całego dnia. W domu wszystko za mnie robi I nie dopuszcza do niczego, traktuje jak dziecko. Nienawidzę tego ale też jest mi z tym wygodnie, nie ukrywam. Przymusza mnie do jedzenia, przez co już parę razy robiłem się tłusty, więc poryjoku co parę miesięcy zszywam DNP albo clenbuterol, żeby schudnąć. 

Parę razy próbowałem się wyrwać, wyprowadzałem się do Warszawy czy Poznania, ale nie potrafiłem szukać pracy, a jak nawet odebrałem telefon, to na spotkanie rekrutscyjnie nie szedłem, a potem z żalu wyrywałem sob8e włosy z głowy.

Dziewczyny brak, umiejętności społeczne na dnie, do tego od około 25 roku życia brak erekcji, mimo to uzależnienie od porno i komputera. 

Znam I szanuję blogi tomakina, szczególnie ten o wychodzeniu z przegrywu. Boję się, że dla mnie jest już za późno. Mam odłożone ponad 50 tys zł, mógłbym sie wyprowadzić znów do Warszawy, ale obawiam się, że swojej psychiki nie zmienię i będzie jak zawsze. Poczucie winy po opuszczeni matki i objawy psychosomatyczne związane ze stresem mnie wykończą. Matka mówi, że mam siedzieć u niej i so ie powoli odkładać, to kiedyś kupię mieszkanie, ale to nie jest życie, a wegetacja w cierpieniu. Wstd mnie wynajmować pokój w tym wieku, a mieszkanie jest drogie. Musiałbym wszystkiego nauczyć się sam, prania, gotowania, umiejętności społecznych. Prace jeśli bym dostał, to też w magazynie, bo ze studiów nic już nie pamiętam, więc nic bym nie odłożył. 

Chciałbym zacząć uczyć się pożądanie angielskiego, kupić samochód (zdałem prawko dopiero w wieku 33 lat, ale od egzaminu nie jeżdżę, bo jlmnie to przeraża), zacząć jakąś karierę zawodową, najlepiej w IT, do tego sport, siłownia. Pamiętam jednak o "ego depletion" I boję się, że nie dam rady. Do tego to wszystko kosztuje i z czego ja to opłacę? Próbowałem rozpoczynać różne kursy, ale nigdy ich nie dokończyłem. Mam taki chaos w głowie, że nie potrafię się uczyć ani nic zapamiętać. Może to ADHD. Nawet teraz w październiku zacząłem studia IT całkowicie zdalnie, ale nie daje rady się uczyć. Podjęcie decyzji o tym, co dalej, jest dla mnie szalenie stresujące, nie mogę się pozbyć ciągłego napięcia. Oczywscie mógłbym jeździć dalej co roku do Niemiec, ale to nie jest życie. Za 10 lat będę totalnym wrakiem. Jeśli chce coś zmienić, muszę tu zostać I próbować. 

Nie wiem, czy terapia cokolwiek da, mam sceptyczne do tego podejście, ale jeśli nic nie zrobię, to lada moment będzie za późno na jakakolwiek zmianę w życiu, na zdobycie kasy, mieszkania, założenie rodziny. Wtedy będę żył tylko dla matki, a potem nie wiem, czy czasem stan psychiczny nie popchnie mnie do kolejnej próby samobójczej.]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=174 Fri, 17 Sep 2021 20:13:30 +0200 NICE]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=174 https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=162 Tue, 13 Jul 2021 10:06:16 +0200 piotrdr86@gmail.com]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=162   jeżeli tak to jakich??]]>   jeżeli tak to jakich??]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=160 Sat, 10 Jul 2021 15:11:30 +0200 NICE]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=160 https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=116 Thu, 20 May 2021 13:35:33 +0200 Brain fog]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=116
Lub bylby w stanie slownie skrocic jak to wyglada?]]>
Lub bylby w stanie slownie skrocic jak to wyglada?]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=107 Thu, 29 Apr 2021 19:55:17 +0200 NICE]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=107
Jak racjonalne rozumowanie i kora przedczołowa

wpływa na to, jak te procesy chemiczne przebiegają? Na ile reakcje emocjonalne są wywołane naszym stosunkiem do różnych rzeczy, który możemy modyfikować?]]>
Jak racjonalne rozumowanie i kora przedczołowa

wpływa na to, jak te procesy chemiczne przebiegają? Na ile reakcje emocjonalne są wywołane naszym stosunkiem do różnych rzeczy, który możemy modyfikować?]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=103 Fri, 09 Apr 2021 17:15:11 +0200 NICE]]> https://zdrowiej.vegie.pl/showthread.php?tid=103 https://play.aidungeon.io/main/home

Interaktywna książka. Piszesz co robisz w danej sytuacji (można wpisać dosłownie wszystko) i sztuczna inteligencja generuje na podstawie tego dalszą część historii. Tak sobie myślę, że jest to niesamowite narzędzie do zmany swoich nawyków i przyjrzenia się swojemu charakterowi, a także spróbowania nietypowych dla nas zachowań i zmiany być może przez to stosunku do ich podejmowania.

Zwykła książka to cały nowy świat, czytając ją czujemy się, jakby wszystko to było realne, przy zakończeniu potrafimy czuć się bardzo smutni, że to już koniec. Przy książce, gdzie to my jesteśmy głównym bohaterem, ten efekt immersji będzie prawdopodobnie jeszcze większy. To dosłownie prawie jak świadome śnienie. Do pełni rozkwitu możliwości tej technologii brakuje tylko połączenia Deep AI z wirtualną rzeczywistością, co będzie absolutną rewolucją w społeczeństwie.

Pokonywanie wyuczonej bezradności, lęku, nauka zdobywania przyjaciół, symulowanie sytuacji, które chcielibyśmy dokładnie zrozumieć. To przełom porównywalny do możliwości wpisania w Google każdego pytania, jakie przyjdzie nam do głowy, i dostania na nie odpowiedzi.]]> https://play.aidungeon.io/main/home

Interaktywna książka. Piszesz co robisz w danej sytuacji (można wpisać dosłownie wszystko) i sztuczna inteligencja generuje na podstawie tego dalszą część historii. Tak sobie myślę, że jest to niesamowite narzędzie do zmany swoich nawyków i przyjrzenia się swojemu charakterowi, a także spróbowania nietypowych dla nas zachowań i zmiany być może przez to stosunku do ich podejmowania.

Zwykła książka to cały nowy świat, czytając ją czujemy się, jakby wszystko to było realne, przy zakończeniu potrafimy czuć się bardzo smutni, że to już koniec. Przy książce, gdzie to my jesteśmy głównym bohaterem, ten efekt immersji będzie prawdopodobnie jeszcze większy. To dosłownie prawie jak świadome śnienie. Do pełni rozkwitu możliwości tej technologii brakuje tylko połączenia Deep AI z wirtualną rzeczywistością, co będzie absolutną rewolucją w społeczeństwie.

Pokonywanie wyuczonej bezradności, lęku, nauka zdobywania przyjaciół, symulowanie sytuacji, które chcielibyśmy dokładnie zrozumieć. To przełom porównywalny do możliwości wpisania w Google każdego pytania, jakie przyjdzie nam do głowy, i dostania na nie odpowiedzi.]]>